wtorek, 6 sierpnia 2013

Lipiec - podsumowanie



Lipiec był dla mnie oficjalnym początkiem - ostatniego dnia czerwca po raz pierwszy odkopałam moje stare buty do biegania! 
Po raz pierwszy w życiu ostro zawzięłam się na bieganie i stawianie sobie konkretnych celów. 

Tylko dwa treningi nie będące bieganiem - słabo!
Podwójne treningi to wynik zacinania się aplikacji, przez którą musiałam dzielić dystans na dwie części.


Zaczęłam od biegania ponieważ oprócz innych oczywistych walorów miało to mi pomóc wyrobić jakąś kondycję i wytrzymałość. 
Głównym jednak celem było udowodnienie sobie, że potrafię coś zaplanować, konsekwentnie się tego trzymać i nie odpuszczać! 
Usprawiedliwianie, słomiany zapał i zniechęcenie towarzyszyły mi praktycznie od zawsze - to moja pięta achillesowa, skutecznie przeszkadzająca w pracy nad sobą... 
W lipcu nie odpuściłam - moim założeniem była budowa kondycji i przebiegnięcie 30 minut w średnim tempie. Aktualnie pokonuję około 5.5 km rozkładając to czasowo na mniej więcej 40 minut. 
Szału nie ma - ale dla kogoś, kto zaczynał z kondycyjnego i wytrzymałościowego dna, to sukces! 







1. Ogromnie poprawiłam kondycję.
2. Doceniłam, że bieganie może być ogromnie satysfakcjonujące!
3. Zaczęłam poważnie dbać nie tylko o swoją sylwetkę, ogarniam też cerę, włosy i odżywianie :)
4. Po raz pierwszy zaczynam czuć się dobrze w swoim ciele! :)

czwartek, 1 sierpnia 2013

moja historia









 Byłam okrągłym dzieckiem. Przeglądając zdjęcia z mojego wczesnego dzieciństwa widzę wesołą, roześmianą kulkę :) Legendarne są już opowieści o tym jak i ile lubiłam sobie podjeść - opowieści te zajmują żelazny punkt na każdym spotkaniu rodzinnym. Na szczęście wszystko w miarę unormowało się w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Jednak poprzez użycie sformułowania 'w miarę' mam na myśli sylwetkę i poczucie własnej atrakcyjności  na poziomie 'jako tako'. Zawsze byłam troszkę większa niż koleżanki z klasy czy z podwórka, ale mimo to jakoś mieściłam się w średniej: na tle innych dzieciaków nie wyróżniałam się zbytnio pozytywnie czy negatywnie. Mijały lata, dorastałam, stopniowo coraz bardziej pozwalając niezdrowemu i łatwo dostępnemu jedzeniu stać się podstawą mojego jadłospisu. Apogeum takiego odżywiania osiągnęłam na pierwszym roku studiów. Normalne posiłki zostały praktycznie zastąpione przez łatwe jedzenie - fast foody, słodzone jogurty, słodycze, dużooo słodyczy!  W ciągu roku akademickiego przytyłam ponad 6 kilogramów. Pomimo tego trybu życia wartość mojego BMI nie kwalifikowała się do nadwagi, chociaż lustro pokazywało, że, najłagodniej mówiąc, nie jest dobrze.






Po powrocie do domu postanowiłam wziąć się za siebie i pozbyć  zbędnego balastu nabytego przez ten felerny rok. W ciągu trzech miesięcy zrzuciłam równowartość nowo nabytych kilogramów. Moja dieta nadal pozostawiała wiele do życzenia, jednak nigdy nie wróciłam już do koszmarnych nawyków żywieniowych nabytych ' na swoim' . Jednak nie mogę powiedzieć żebym kiedykolwiek wyglądała dobrze, tak, aby bez kompleksów móc ubrać krótką spódniczkę i wyjść na miasto. Zawsze wydawałam się sobie rozlazła, nieforemna, duża. Nie rozumiałam istoty problemu - nie ważyłam przecież dużo, jednak wyglądałam o wiele gorzej w porównaniu do większości koleżanek z mojej kategorii wagowej i mających podobny wzrost . Moje kolejne próby zdrowego odżywiania przełamywane okresowym odchudzaniem (odchudzam się …od jutra:) były torpedowane przez życzliwe osoby: 











Jestem osobą, która może być zaliczana do kategorii szczupłych ludzi z nadmierną ilością tkanki tłuszczowej. Zapracowałam sobie na to poprzez lata złego odżywiania i chybionych wyborów spożywczych. Cenę za to zapłaciłam swoją figurą, złym stanem włosów, cery, niskim poczuciem wartości.


Naprawiam to od ponad miesiąca, widzę efekty i chcę pracować dalej!



Czy jesteś skinny fat?

Najprostszy sposób to użycie łatwo dostępnych kalkulatorów tłuszczu, które łatwo można znaleźć poprzez google. 
Uzyskany wynik pozwoli Ci  zobaczyć, czy proporcje twojej tkanki tłuszczowej są w porządku :)