Lipiec był dla mnie oficjalnym początkiem - ostatniego dnia czerwca po raz pierwszy odkopałam moje stare buty do biegania!
Po raz pierwszy w życiu ostro zawzięłam się na bieganie i stawianie sobie konkretnych celów.
![]() |
| Tylko dwa treningi nie będące bieganiem - słabo! Podwójne treningi to wynik zacinania się aplikacji, przez którą musiałam dzielić dystans na dwie części. |
Zaczęłam od biegania ponieważ oprócz innych oczywistych walorów miało to mi pomóc wyrobić jakąś kondycję i wytrzymałość.
Głównym jednak celem było udowodnienie sobie, że potrafię coś zaplanować, konsekwentnie się tego trzymać i nie odpuszczać!
Usprawiedliwianie, słomiany zapał i zniechęcenie towarzyszyły mi praktycznie od zawsze - to moja pięta achillesowa, skutecznie przeszkadzająca w pracy nad sobą...
W lipcu nie odpuściłam - moim założeniem była budowa kondycji i przebiegnięcie 30 minut w średnim tempie. Aktualnie pokonuję około 5.5 km rozkładając to czasowo na mniej więcej 40 minut.
Szału nie ma - ale dla kogoś, kto zaczynał z kondycyjnego i wytrzymałościowego dna, to sukces!
1. Ogromnie poprawiłam kondycję.
2. Doceniłam, że bieganie może być ogromnie satysfakcjonujące!
3. Zaczęłam poważnie dbać nie tylko o swoją sylwetkę, ogarniam też cerę, włosy i odżywianie :)
4. Po raz pierwszy zaczynam czuć się dobrze w swoim ciele! :)

